Ik ging vanmorgen een rondje rennen. Meike ging mee. Wielrennen. Met haar racepakje aan. Een jurk, met een race-capuchon. En er zaten race-strepen op. Net als op mijn shirt.

De eerste kilometer was wat opstarten. Meike wilde ook rènnen. Dat leek me geen goed idee. We stonden stil. ‘Je mag kiezen Meike. Of ik breng je nu naar huis, dan ga ik alleen rennen. Of je gaat mee op je fiets.’ ‘Ok, dan ga ik fietsen.’

Wat bozig ging ze nog niet op volle kracht. Toen de emoties wat waren bekoeld, waren de spieren warm. We gingen wedstrijdjes doen. Wie het eerst bij die grote boom is! Wie het eerst bij die containers is! Wie het eerst bij het hertenkamp is! Soms liet ze mij winnen. Anders was het zo zielig.