Er vloog een vlieg rond tijdens het ontbijt. Meike had hem al snel een naam gegeven. Vinnie. Vinnie de vlieg. Haar huisdier. Jááááh, nu heb ik éindelijk een huisdier, roept Meike enthousiast. Ik ben ook blij. Dit huisdier zag ik ook wel zitten. Misschien dat het intense verlangen naar een hond of poes nu wat gestild werd.

We gaan een huisje voor hem maken, zegt Meike. Het lege jampotje op tafel lijkt geschikt. Vinnie vindt van niet. Oh, waarom vliegt ‘ie er toch niet in mama? Ik heb eindelijk een kooi voor een huisdiertje. Maar waarom komt ‘ie er toch niet in? We probeerden het nog met een stukje kaas. Op de tafel. Van een afstandje stonden we te kijken. Vinnie hapte niet. Janne wel.

Ik denk dat hij van heel groot houdt mama. Dan kan die lekker rondvliegen. Concludeert Meike na een poos. We gingen op zoek naar andere kandidaten voor het kooitje. We vonden twee gewillige bewoners. Vinnie de slak en Winnie het lieveheersbeestje. Hubbie de pissebed was ons helaas ook te snel af. Maar ik was voorlopig even gerustgesteld. We hadden een huisdier. Twee zelfs.

Helaas was het gestilde verlangen niet van lange duur. Mama, ik wil gewoon een papegaai als huisdier.