Meike zit te smullen van haar taartje. Een bultje geprakte aardappels met jus, versierd met plakjes  rundersaucijs. Vol zorg voorziet ze haar lepel van wat aardappel en een schijfje saucijs. Genietend van haar Hollandse maaltje denkt ze even aan Jacob. Hij zal wel jaloers zijn. Mama, als papa thuiskomt zingen we ‘papa heeft alles gemist!’ zegt Meike met haar mond vol. Papa heeft alles gemììhììst! Papa heeft alles gemììhììst! Dat zingen we als papa thuiskomt! Mist. Mist. Mist. Janne doet al lekker mee.

Dan hoort Meike buiten iemand zingen. Ze glipt van haar stoel, mijn protest negerend. Het is een jongetje mama! Hij is helemaal alleen. Hij heeft toch wel een papa en een mama? Misschien zijn die binnen even patat halen, zeg ik. Ik begrijp dat het nu geen zin heeft om haar weer aan tafel te krijgen.

Mama, hij danst naar mij! En ik dans voor hem! Ze slooft zich flink uit voor het raam. Af en toe drukt ze even haar neus tegen het raam om ‘hoi’! te roepen. Het is leuk om met een jongen te spelen, zegt ze met een ondeugende twinkeling in haar ogen. Als ik binnen ben en hij buiten. Ik heet Meike!, roept ze hem nog na als hij met zijn vader wegloopt. Gelukkig heeft ‘ie wel een papa, zucht ze. Misschien is hij 6 of 9 … of 4?