Vanmorgen was weer even ons laatste ontbijt met z’n vieren. Vanmiddag vloog Jacob weer naar Nigeria. Voor Meike een typisch Hollands ontbijt. Een boterham met kaas en een glas melk. Ze bouwt van haar boterham met kaas een boot. Met een draakje. Kijk papa, kijk mama, er zit ook een draakje op!

Nu wil ze haar boterham niet meer opeten. Wie eet er nou ook zoiets moois op? Ze moet toch. Helaas. Dapper probeert ze een hapje van het draakje. Au! Au! Oóóh nee! Dat doet pijn! Ik kan hem ècht niet opeten! Peuterfantasie. Die moet je heel serieus nemen, schijnt. Maar laat dit draakje nou ook net een korstje zijn. Je kinderen broodkorstjes laten eten is ook een heel serieus opvoedkundig onderwerp. Kauwen is goed voor de tanden en kiezen. En voor de spraak ontwikkeling. Enzo.

Janne redt de situatie. Zij is inmiddels klaar. Haar eet en drink tempo ligt vrij hoog. Dat heeft ze vast van haar vader. Jacob gaat haar nog even onder de douche zetten. Dat geeft Meike het juiste zetje. Sámen met Janne onder de douche. Dan moet ze snel zijn. Binnen no time is haar boot met kaas op. En glas melk leeg. En rent ze half uitgekleed de trap op. Wacht op míj!

Ik ruim intussen in alle rust de tafel af. Er ligt nog een korstje op Meike’s bord. Een lief draakje. Ik denk vandaag nog veel aan het draakje. Elke keer als ik de prullenbak open doe om iets weg te gooien. Zou die het daar naar zijn zin hebben?