Mama, ga je je papa niet missen in Nigeria? vraagt Meike vanmorgen met een twinkeling in haar ogen. Ik zie het direct. Dit is een test. Gelukkig weet ik het antwoord. Dit is een opa Oehoe test. Nee hoor, zeg ik vol overtuiging, die neem ik hier mee in mijn hart. Een brede grijns van Meike. Ja, ik neem hem ook mee in mijn hart.

Het is even stil. Meikes hart is groot. Dus ze gaat verder: En Sara. En Priyomi. En Veerle. En mieren. En vlinders. En Rozehaas. En Rozehaas van Janne. Huh? Zeg ik. Die is toch niet roze? Die is toch wit? Ja, zo heet ie, zegt Meike. Nou, dan heet Rozehaas van Janne gewoon Wittehaas, lost ze het slim op.

Rozehaas en Wittehaas hebben zekere privileges hier in huis. Ze mogen elke avond mee naar bed. En straks mee in de koffer in het vliegtuig. Ze hoeven niet op de boot, ze kunnen niet zwemmen. Ze dragen zelfs een nachthemd ’s nachts, net als Meike en Janne. Goed idee van de HEMA. Een gratis poppen nachthemd bij een peuter nachthemd.

Janne probeert het nachthemd van Wittehaas bij zichzelf aan te trekken. Ik probeer haar uit te leggen wat er mis gaat. Nee, die is te klein voor jou Janne, die is voor Rozehaas. Meike kijkt me onmiddelijk aan met een dodelijke blik. Ik verbeter me direct. Euh, Wittehaas, bedoel ik.