Vanmorgen is Jacob weer thuis gekomen. Vaderdag is pas half juni. Vandaag was het dus papadag. Papa mocht kiezen wat we gingen eten vanavond. Lasagne moest het worden.
We waren allemaal heel blij dat hij er weer was. Er werd veel gestoeid en geknuffeld. Maar ook de onderlinge verhoudingen moesten even weer worden bepaald. Bijvoorbeeld wíe er bepaald. Dat levert wat botsingen op. Onprettige en prettige.
Meike heeft vooral heel veel gepraat. Zeer overtuigend. Vanavond aten wij stamppot boerenkool. Meike’s lievelingseten. Zo zit de vork in de steel.

2 gedachtes over “Zo zit de vork in de steel”