Janne begint steeds meer te praten. Nog niet altijd even duidelijk, dus soms is het even goed nadenken. Zo wordt kip vaak pik, fiets is tiet, en Meike is Teike. En sommige woorden gaan natuurlijk direct goed. Koek. Kaas. Thee.

Meike praat al heel goed. En veel. En met heel veel expressie. Past perfect in de Nigeriaanse cultuur. Regelmatig komen er dan prachtige nieuwe woorden voorbij. Zo had ze vanmorgen een mooie toren met blokken gebouwd. En aangezien Janne van omgooien houdt (‘oh, boem’ gaat ook al heel goed) lag de toren binnen enkele seconden weer op de grond. Dan is het even afwachten hoe het met Meike’s humeur gesteld staat. Vandaag was dat wat verwarrend: “Oh, nee! Wat een heláásje!” Helaas of een blamage? Eind goed al goed, we hebben er weer een nieuw woord bij. Ik ga nog wat gesprekken een verwarrende wending geven binnenkort 🙂